Van Ramadan tot Ramadan

Wat vliegt de tijd… Wat heb ik hier weinig gewerkt voor Allah sinds de vorige Ramadan.
Maar, mash’Alah, ik zie dat ondanks die stilte de bezoekers blijven komen.
Insh’Allah betekent dit dat mijn eerdere werk nog steeds nut heeft en vruchten draagt.

Deze keer beloof ik je niets. Mijn voornemen om de Baqarah serie af te werken is totaal in het water gevallen. Vergeef me. En vooral: Allah, vergeef me.

Insh’Allah zal ik over een paar maanden weer de kans zien om af en toe iets te posten. Geen serie – om valse beloften en extra stress te vermijden. Ik ga zelf wat meer tijd besteden aan de Quran insh’Allah en ik ben ervan overtuigd dat ik dan van de ene verwondering in de andere verbazing zal vallen. Die zal ik dan hier komen delen. Bid dat ik de kans krijg, en dat mijn geest en gezondheid toelaten op die manier met jullie iets zinvols te leren en te delen.

Intussen heb ik hier en daar meegewerkt aan andere initiatieven die zeker ook voor jou nuttig kunnen zijn. Ik stel ze je even voor:

QANTARA

De zussen op Qantara bieden je een site met artikels die ruimer kijken dan Islam als godsdienst. Ze kijken, als moslims, naar onze leefwereld, psychologie, recepten, wetenschap… Ik heb er een tijdje aan meegewerkt, maar het was toch wat meer hooi dan mijn vork aan kon. Ga eens kijken! Ik ben ervan overtuigd dat je het er heerlijk vindt!

Qantara - wat

ISLAMRELGIE

Voor deze site ben ik momenteel aan de slag. Iets minder tijdsdruk en ik hoef niet zelf te schrijven, enkel vertalen zoals hier. Deze site is de Nederlandse versie van een internationaal initiatief om goede informatie aan te bieden aan een publiek van vooral zoekende mensen, een tegengif voor de hedendaagse islamofobie. De Nederlandse versie van de site is in opbouw en dus een regelmatig terugkerend bezoekje zeker meer dan waard. Hij kan je ook helpen wanneer anderen je vragen stellen en je wat hulp nodig hebt voor je antwoord.

IslamReligie - wat

En nu staan we voor de nieuwe Ramadan.

Zaterdag 27 mei is het waarschijnlijk zover. Alhamdolillah dat we hem opnieuw mogen beleven. Een nieuwe sessie herbronning, een nieuwe kans op vergiffenis, op meer inzicht en een sterker geloof, want:

fasting.png

“Vasten gaat niet over
het verbranden van calorieën.
Het gaat om het verbranden
van je ego, je trots en je zonden.”

Laten we ons daarom in de maand van de Quran door Allah’s woord leiden naar een betere band met Hem (Quran leren en begrijpen, Du’as ontdekken die ons sterken, voorbeelden volgen uit de Hadith…) zodat we met die versterkte liefde voor Allah aan de slag gaan om Zijn liefde uit te dragen aan alle mensen en levende wezens rondom ons.

Bidden we voor mekaar
dat we hem nu ook ten volle benutten.
En ik hoop en bid dat mijn blogs
daartoe kunnen bijdragen, insh’Allah!

RAMADAN MUBARAK!

Advertenties

HET PAD VAN ALLAH (Parels van de Quran – 2014 afl 27)

O jullie die geloven, wat is er met jullie dat,
wanneer er tot jullie wordt gezegd:
“Rukt uit op de Weg van Allah”, jullie bezwaard op de grond zakken?
Hebben jullie dan meer behagen aan het wereldse leven
dan aan het Hiernamaals?
En de genieting van het wereldse leven is slechts kort
in vergelijking met het Hiernamaals.

Lees verder

Islam en goede vrienden

“Maar wat zich bij Allah bevindt is beter en blijvender
voor hen die geloven en die op hun Heer vertrouwen.”

(De Edele Quran 42:36-37)

Allah zegt: “Alles wat jullie werd gegeven zijn nutsvoorzieningen, tijdelijke zaken om te genieten en te gebruiken. En wat Allah heeft, is beter en het gaat langer mee.” Je hebt een toffe “kar”? Allah heeft een betere kar en die zal langer meegaan. Je hebt een huis? Allah heeft een beter huis en het zal langer meegaan!

Alles wat Allah ons zal geven zal beter zijn en het zal langer duren. 

“En ze vertrouwen er volledig op dat wat Allah hen in Akhirah (het Hiernamaals) zal geven inderdaad beter IS.” Zelfs al heb je een goed leven, wat Allah je zal geven is beter en het duurt langer. Dat is het geloof waarmee je moet leven.

Allah zegt: “Willen jullie mensen van het Hiernamaals zijn?
Het eerste wat je me dan geeft is dat je geen grote zonden begaat!”

Grote zonden, zoals het verbruik van haraam, de zina van de ogen, iemand doden en riba (intrest) verbruiken, verdienen en ondersteunen! Je kan jezelf mettertijd verbeteren en werken aan de kleinere punten, maar de EERSTE prioriteit zijn de belangrijkste, grote zonden! Zelfs al zeg je: “Ik zit in een onschuldige zakenbranche: ik doe immobiliën!” OK, dat is onschuldig genoeg … “Maar ik verhuur mijn opslagplaats aan een club.” Je bent misschien niet de verdorvene, maar je bent de oorzaak van verderf! Je bent medeplichtig!

Houd dus eerst en vooral op met de grote dingen!
En dan de tweede verdedigingslijn: 

Stop met alle vormen van schaamteloosheid.

Ik heb heel specifiek schaamteloosheid benadrukt terwijl ik met jullie praatte: daten, pornografie, dat soort zaken… Waarom? Omdat Allah de grote zonden nam, en meteen nadat Hij die onder de aandacht heeft gebracht, verwijst Hij NOG eens, apart, naar schaamteloosheid en alle vormen ervan. Elke daad ervan, elke blijk ervan, alles wat je er zelfs maar in de buurt brengt… vermijd het allemaal!

Dus hoe ga jij jezelf omringen met mensen die je zullen helpen
de grote zonden te vermijden, die goed gezelschap voor je zijn
en je op de goede weg houden? En als je eens afglijdt dan zijn zij er
om je tegen te houden en weer op te pikken.

Bron: Pareltjes uit de Quran – Juz 25
Integrale vertaling Nederlands:

http://mariaminislam.wordpress.com/2013/08/01/pareltjes-van-de-quran-juz-25/

Bespreking in het Engels, door Nouman Ali Khan:
http://www.youtube.com/watch?v=iLvV_1JT2Ik&list=PLHPW7nn9Wmb4D4uXughue9A8zUsinaelQ

Het Youtube kanaal van Quran Weekly:
http://www.youtube.com/user/QuranWeekly

Assalamu alykum!

As SALAAMu Alykum, lieve mensen!

25183868-gedetailleerde-illustratie-van-een-blauwe-religieuze-achtergrond-met-moskee-en-halve-maan

Allicht ben jij al even geschokt als je omgeving
door wat er op dit moment
in Syrië gebeurt “in naam van Allah”.

Heb jij ook geprobeerd je protest te laten horen zonder dat je schrijfsel op het forum waar je reageerde ook effectief werd gepubliceerd? De zogenaamde Kalief ginder heeft de Moslims opgeroepen om hem te volgen OF hem te zeggen waarom we dat niet doen, om hem terecht te wijzen. Alleen… Hoe?

Het duurde te lang voor de Moslim Executieve in België luidop afstand nam van die bende moordenaars. Alhamdolillah heeft ze dat uiteindelijk toch gedaan, samen met de vertegenwoordigers van de andere godsdiensten in dit land. Het TVnieuws van de VRT heeft op 29 augustus de moed gehad een stem te geven aan de modale Moslims in Vlaanderen om duidelijk te maken dat de sympathisanten van de IS (Islamitische Staat) een MINDERHEID zijn en dat hun daden niets te maken hebben met de leer van de Islam:
http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/nieuws/binnenland/MV_140829_moslims_IS?playlist=7.39637

Al kunnen we de “IS” niet rechtstreeks aanspreken, het is onze plicht om niet alleen zo ruim mogelijk te laten horen dat we afstand nemen van deze vreselijke terreurgroep, die meer schade berokkent aan de Islam dan aan de vijanden van de Islam. Meer dan dat moeten we ervoor zorgen dat de mensen ons niet alleen maar op ons woord moeten geloven. We moeten hen tonen dat de Islam iets helemaal anders is. We moeten laten ZIEN dat Moslims, omwille van hun geloof, in opdracht van hun Quran, fijne medemensen zijn, zorgzaam, eerlijk… 


Daarom moeten we ons Boek
opnieuw/beter leren kennen

en er ons leven door laten vormen!

 

Niet aan de hand van handig door terroristen of Islamhaters geselecteerde artikels, maar met de hulp van mensen die ons vertrouwd maken met de taal van de Quran, met de schoonheid en diepgang van die teksten, met de context van die enkele harde teksten waar zo vaak misbruik wordt gemaakt. Op Bayyinah.com vind je besprekingen van de hele Quran, vers per vers. Korte overwegingen vind je in de Ramadanbijdragen (Parels uit de Quran) van Nouman Ali Khan aan Quranweekly – zie hieronder. En insh’Allah raak je ook (opnieuw) gemotiveerd aan de hand van de andere vertaalde artikelen op deze site.

Laten we bidden om leiding voor de naïeve mensen
die zich met goede bedoelingen hebben laten misleiden.

Laten we bidden om de bekering
van de criminelen die dit lijden veroorzaken.

Laten we bidden voor mekaar, dat we door ons gedrag
tegenwicht bieden en de Islam aan onze omgeving presenteren
zoals ze door Allah en Zijn Profeet (vrede en zegeningen over hem) is bedoeld. 

 

Gebruik de link naar die korte interviews in je mails aan kennissen en vrienden. Het feit dat niet WIJ, maar de journalistiek zèlf, de afkeer van “de Moslims” voor IS toont, kan voor sommigen van doorslaggevend belang zijn om je ook eindelijk te geloven.

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/nieuws/binnenland/MV_140829_moslims_IS?playlist=7.39637

Pareltjes van 2013
vertalingen: http://mariaminislam.wordpress.com/page/3/?s=pareltjes
Engelstalige opnames:
http://www.quranweekly.com/quranic-gems-2013/

Pareltjes van 2014
vertalingen starten op http://mariaminislam.wordpress.com/page/3/?s=pareltjes
Engelstalige opnames: http://www.quranweekly.com/2014/

25183868-gedetailleerde-illustratie-van-een-blauwe-religieuze-achtergrond-met-moskee-en-halve-maan

Broeder Nouman is niet zomaar iemand. Hij ligt aan de basis van het instituut Bayyinah: een instituut voor het Arabisch, in de USA. De grondgedachte is dat je de Islam, en in het bijzonder de Quran, nooit ècht kan begrijpen als je geen Arabisch kent.

In zijn spreekbeurten en lessen vertelt N.A. Khan dan ook op boeiende wijze over de Quran, aan de hand van de vele Tafasier die hij heeft bestudeerd, en met grote aandacht voor de rijkdom van de Arabische taal.

Het zijn geen pure Tafsirlessen, maar een vlotte mix van Tafsir, inzicht in het Arabisch, een frisse kijk op de samenleving, verdieping in de Islam… De lessen zijn stuk voor stuk pareltjes die deugd doen. De fijne nuances in Allah’s woordkeuze, het gebruik  van net dié meervoudsvorm, de volgorde van een zin … Het is geen toeval, het heeft een betekenis die je soms kippenvel bezorgt. En deze man weet hoe hij je dat op een bevattelijke wijze kan bijbrengen.

Hij verandert je kijk op de Quran.
Hij verdiept je inzicht in je eigen geloof.
Hij verrijkt je gebed wanneer je deze Surah’s reciteert.

meer over hem op https://noumanalikhan2dutch.wordpress.com/category/info/
of rechtstreeks op bayyinah.com

Je vindt de vertalingen op verschillende manieren weergegeven

* integraal
* een eigen samenvatting (onder “Verkort”)
* opmerkelijke uitspraken en citaten (onder “Post its”)
* Arabische woordbesprekingen (onder “Waardevolle woorden”)

Aangezien ik allicht niet de enige ben die bij het instuderen van de Quran voor het gebed begint bij de kortere, makkelijker aan te leren stukken, vertrek ik met mijn vertalingen ook daar.


Bovendien is het boeiend te zien hoe die stukjes,
die op het eerste gezicht
heel verschillende dingen behandelen,
prachtig met mekaar verbonden zijn in betekenis,
in doelstelling en zelfs op taalkundig vlak.
Een aanrader, nog voor je aan de Surah’s zelf begint:

https://noumanalikhan2dutch.wordpress.com/2011/12/02/de-laatste-tien-surahs-en-hun-verbanden/

Ik bid Allah om Zijn beloning voor Nouman Ali Khan, die nederig blijft terwijl zovelen aan zijn lippen hangen om van hem te leren. Ik bid om Allah’s zegen voor deze man, voor zijn werk, zijn collega’s en zijn familie, opdat we nog lang mogen leren van de enthousiaste en hedendaagse manier waarop hij ons helpt ons geloof te verdiepen.

Ik bid Allah dat Hij mij bijstaat om dit mooie werk op de juiste manier te vertalen en de juiste stukken te kiezen voor de samenvattingen. Ik smeek Hem dat Hij dit werk van mij aanvaardt en het vruchtbaar laat zijn voor jou en iedereen die het leest.

Moge Allah ons zegenen
met een ontvankelijk hart voor Zijn Boodschap

en met nog meer predikers zoals Nouman Ali Khan 
die deze Boodschap voor ons toegankelijk maken.

Moge Hij ONS, onszelf,
tot getuigen maken voor de mensen rondom ons,

zoals Hij het ons opdraagt
doordat Hij 
de Quran heeft gegeven
als Leiding voor de MENSHEID,
voor iedereen.

Amien

De fitna van de verloren fitra

Dit is de volledige vertaalde tekst van een khutbah van Nouman Ali Khan over hoe onze fitra wordt bedreigd. De volledige lezing, in het Engels vind je hier en een samenvatting in het Nederlands staat dan weer hier.

As-salamu ‘alaikum wa rahmatullahi wa barakatuh.   

Ik wil het met jullie hebben over iets wat me nauw aan het hart ligt. Het houdt me nu al weken bezig omdat het zo belangrijk is voor mijn leven en dat van mijn familie en mijn kinderen. Het gaat over de basis van ons geloof: onze fitrah. Onze fitrah wordt bedreigd en de Islam waarmee we ons bezighouden (wijzelf maar ook onze moslim gemeenschap) is vaak een lege schelp. Dit is een gevaarlijke evolutie.

Dit is een Ayah die me doet huiveren wanneer ik nadenk over hoe Allah dit probleem omschrijft. A’udhu Billahi min ash-shaytaan-ir-rajeem…  

“O Boodschapper! Laat je niet bedroeven door degenen die met elkaar wedijveren in ongeloof en die behoren tot degenen die met hun monden zeggen: ‘Wij geloven’, maar wiens harten niet geloven. En er zijn er onder de Joden, die gehoor geven aan de leugen: zij geven gehoor aan een ander volk dat niet bij jou gekomen is (en jou niet kent). Zij verdraaien de woorden van hun plaatsen. Zij zeggen: ‘Indien jullie dat gegeven is, neemt het dan; en als jullie het niet gegeven is, let dan op’. En als Allah Zijn beproeving voor iemand wil, dan ben jij niet bij machte dat bij Allah tegen te houden. Zij zijn degenen wiens harten Allah niet wil reinigen. Voor hen is er op de wereld een vernedering en voor hen is er in het Hiernamaals een geweldige bestraffing.”
(De Edele Quran 5:41)

Allah waarschuwt de Profeet (vrede en zegeningen over hem) voor een gevaarlijke groep binnen de rangen van mensen die zich moslims noemen. Hun misdaad die Allah beschrijft is dat hun monden wel zeggen dat ze geloven, maar hun harten zijn nog niet tot het geloof gekomen. Hun harten weten nog niet wat het is te geloven. Dit is een heel ernstig probleem en daarom wil ik voor ons gesprek hierover vertrekken vanuit iets heel erg elementair:

Het is niet omdat je moslim bent 
dat je fitrah ineens in orde is.

Alle mensen hebben dit aangeboren gevoel voor fatsoen meegekregen omdat Allah (azza wa jal) het in ieder van ons heeft voorgeprogrammeerd. Het is onze waarheidsliefde, onze drang naar rechtvaardigheid, barmhartigheid, dienstbaarheid, respect, dankbaarheid, waardering, eerbied… Dit zijn allemaal zaken waarmee niet alleen moslims begaan zijn. Dit is een geschenk voor de hele mensheid en het zijn zaken waarin de Profeet (vrede en zegeningen over hem) uitblonk, zelfs al voor hij Openbaring had ontvangen. Zijn fitrah was toen al op haar hoogtepunt. Vanuit mijn eigen beperkte kennis over de Sirah van de Profeet (vrede en zegeningen over hem) vind ik het belangrijk dat we begrijpen hoe het juist die aanleg tot fatsoen was, tijdens zijn leven voor de komst van de Quran, die geloofwaardigheid heeft gegeven aan de boodschap van de Islam.

Het is niet om het even
wie een boodschap overbrengt
opdat ze impact zou hebben.

Mensnouman-on-eiden kunnen gerust prachtige lezingen geven en spreken voor een groot publiek, maar dat betekent niets als hun karakter niet overeenstemt met wat ze zeggen. Als de mensen die hen persoonlijk kennen zeggen “Jij bent dan misschien onder de indruk van wat die vertelt, maar je kent hem alleen van Youtube of van zijn openbare optreden. Wel, ik ken hem van nabij en ik wil niets horen van wat hij vertelt, omdat ik nu een maal weet hoe die persoon echt is,” dan is alles wat die persoon vertelt holle praat. Dat was alvast niet zo in het geval van onze Profeet (vrede en zegeningen over hem).

Wij allemaal hebben nood aan een grondige introspectie. Zowel de mensen hier op het podium als jullie in het publiek – niemand van ons vormt een uitzondering hierop. We moeten allemaal eens diep in onszelf kijken en nagaan wat voor iemand we zijn geworden.

Laten we het wat concreter maken
en de algemeenheden achter ons laten, insha Allah.
Ik maak me namelijk persoonlijk grote zorgen
over mijn eigen fitrah en die van mijn kinderen.

Ze worden groot. Mijn oudste dochter is er nu 10. Ik heb vandaag al in de khutbah verteld dat ik haar een paar dagen geleden heb gezegd dat ik haar mis. En zij zei: “Maar abba, ik zit hier naast je. Hoezo mis je me dan?” En ik: “Jaja, maar jij bent niet meer dat meisje van twee. Wat was je toen nog onschuldig. Je was een heel ander iemand.” “Papa toch, ik ben nog altijd ik.” Waarop ik dan weer zei: “Nee dat ben je niet. En over drie jaar zal ik de jij van vandaag missen, want dan zal je een tiener zijn, een waanzinnig monster, zo’n akelig schepsel waar hemel en aarde bang voor zijn.” Ik ben nu al bang om een tienermeid in huis te hebben en ik maak me eerlijk gezegd echt zorgen…

Ik maak me zorgen omdat niet alleen de fitrah
van de moslims in gevaar is, maar die van alle mensen.

Ze wordt belaagd door een conglomeraat van heel wat bedrijven met een omzet van miljarden dollars. Zelfs als je enkel de eenvoudigste statistieken bekijkt, zie je dat de smerige pornografie alleen al meer omzet draait dan de hele technologiesector – Google, Microsoft, noem maar op – samengeteld. Er zijn sociologen die statistieken publiceren over de gemiddelde leeftijd waarop een kind op deze planeet aan dat soort zaken wordt blootgesteld. Dit is een crisissituatie. Ik moet klaar staan om met mijn dochter van 10 hierover te praten. Maakt niet uit of  ze naar een islamitische school gaat, huisonderricht krijgt of officieel onderwijs volgt. Ik moet de moed en de kracht vinden om haar terzijde te nemen en met haar te praten over wat onvermijdelijk zal gebeuren. Op een dag zal een van haar vriendinnen haar zo iets tonen op haar mobieltje of een ander toestel. Al laten we die dingen niet toe bij ons thuis, ze zal er toch mee in contact komen, dat staat vast. Dit is onze realiteit. Haar fitrah is in gevaar, haar onschuld wordt belaagd.

cave-bookcase-largerIn onze buurt hebben we een halaqa voor kinderen (les), gegeven door een familielid. Hij is echt goed met kinderen en op een dag stelde hij de vraag: “Wat is volgens jou het grootste verschil tussen jou en de andere kinderen op school?” De meeste kinderen in die les volgen les aan een staatsschool. Ze zijn tussen de 6 en 10 jaar oud. De vraag is wat het is waarover ze praten op school maar nooit zouden aanhalen onder moslims. Nu dan, allemaal hadden ze een vriendje of vriendinnetje, allemaal praatten ze over “dat soort muziek en liedjes” die ze bovendien op hun mobiel of tablet hadden opgeslagen.

Een kind van een familielid kwam op een keer naar me toe en vroeg me naar de betekenis van zo’n vies vierletterwoord. “Wat betekent het? Mijn vriendje zei dat onlangs.” Ik barste bijna in tranen uit, want het ging hier over een kind van 7. Hij heeft het recht om niet met dat spul te worden geconfronteerd, toch? We maken ons zorgen over het milieu en milieuactivisten maken zich druk over de watervoorraad op aarde en de lucht die we inademen. Wij maken ons zorgen om onze spirituele besmetting en vervuiling! De fitrah wordt besmet door haar sociale omgeving, die door de technologie eigenlijk de hele wereld bevat. Daarom is dit ook niet alleen het verhaal van de jeugd en de kinderen om wie ik me zorgen maak en over wie ik het wil hebben.

Ik heb tenminste nu mijn eigen plannetje klaar om te proberen voor de kinderen van mijn familie toch een zeker niveau van fitrah te bewaren. Ik wil haar beschermen en versterken. Hoe? Daarover heb ik het zo meteen, maar vooraf wil ik het even hebben over de jongeren die de Islam (her)ontdekken.

Jongeren… Ze ontdekken een geestelijke roeping. Er gebeurt iets in hun leven en hun leven verandert. Mag Allah jou beschermen, want jij bent natuurlijk de uitzondering op die regel, he? Je bent door grote veranderingen in je leven gegaan en dat is waarom je hier in het publiek zit terwijl je je een tijd geleden nooit had kunnen inbeelden om iets te gaan bijwonen dat met de letter I begint. Je amuseerde je op je mobieltje of tablet maar hoe dan ook zou je nooit iets aangeklikt hebben dat over Islam of moslims ging. En kijk, hier zit je nu. Zo zitten er vast een heel aantal hier.

Maar zelfs wie zijn weg terug naar de Islam
heeft gevonden is niet veilig. Echt niet.
Het betekent enkel dat het bombardement
van Sjaitaan op jou nog zwaarder zal zijn.

Je zit nog meer in de penarie dan de anderen, want jouw grootste gevaar is zelfgenoegzaamheid. Dat is jouw grootste bedreiging. En die van mij. Je gaat anderen bekijken als mensen die “nog niet zo ver” staan als jij, ze hebben nog niet die stap naar het geloof gezet terwijl jij, alhamdolillah, je baard al laat staan of de hijab draagt.

Hijab arr
Dus zal jij nu wel veilig zijn. Niet dus. Jij niet en ik niet. Dat zijn allemaal uiterlijke aspecten van ons geloof. De fitrah ligt echter tegenwoordig constant onder vuur bij alles wat we doen. Je kan jezelf daarop testen.

Ik wil hier geen academische discussie van maken. Dit is een gesprek van hart tot hart. Het is iets waarover ik met mijn vrouw heb gepraat, waarover ik met mijn neven heb gepraat. Ik maak me namelijk zorgen om onze familie. En jullie zijn, als moslims, ook familie. We zijn een familie, verbonden door “la illaaha illa Allah.” Daarom pieker ik hierover voor mezelf en voor jullie.

Je kan hiervoor een lakmoestest doen. Stel dat je naar een film zit te kijken. Je hoeft je hand niet op te steken, ik weet het toch hoor. Je kijkt naar een film en er komt een vieze scène – je weet wel wat ik bedoel. En het doet je niets. Je geeft geen kik. Je doet geen moeite om de film uit te zetten. Je spoelt enkel door omdat er nog iemand mee kijkt, niet omdat jij je er niet goed bij voelt. Dat betekent dat je fitrah aan het afsterven is. Dat “ding” dat Allah je heeft gegeven is op sterven na dood – of misschien zelfs al dood – want die scène deed je niets. Dat gevoel, dat is je lakmoestest.
Als je met vrienden optrekt en ze roddelen over een van je makkers en jij springt gewoon mee op de wagen zonder het minste medeleven voor de persoon die zo wordt afgebroken, dan is je fitrah aan het wegkwijnen en heb jij een probleem.  Je gevoel voor fatsoen is verdwenen.
Je kijkt naar het nieuws. Je ziet verontrustende beelden van een ramp of kinderen in nood en zonder verpinken zap je naar een ander kanaal voor een komedie. Je fitrah is dood, kapot, verdwenen. Dat geschenk van Allah voor jou en voor de hele mensheid is verdwenen…

LAKMOESAls dat elementaire menselijke fatsoen er niet meer is, maakt niets nog uit. Je mag dan 5 keer per dag bidden, prima.  Je kan zelfs de hele Quran uit het hoofd leren ook, het maakt niet uit. Het maakt niet meer uit omdat het gewoon een holle façade is, nu. Je hart is dood. En dat is een tragische toestand, voor jou zowel als voor mij.

Deze Ramadan kwam iemand naar me toe met de vraag welk lessenrooster ze moeten toepassen op hun zondagsschool. Een groepje kwam vanuit het Mid-Westen helemaal naar Dallas gevlogen om me “zomaar even” tegen het lijf te lopen bij de Tarawih gebeden en me even terzijde te nemen buiten de moskee, en me om advies te vragen voor hun lessen. “Hoeveel Arabisch moeten ze leren? Hoeveel tafsir moeten we geven? Welke dua-boeken moeten de kinderen uit het hoofd leren?“ Enzovoort, enzovoort…

Heb je er enig idee van met welke waanideeën we rondlopen?! Hoeveel zondagsscholen in het land zijn er waar we ons alleen maar bekommeren om de uiterlijke Islam… De kinderen leren du’as uit het hoofd, ze leren de Sirah van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) en ze beantwoorden enkele meerkeuzevragen op hun toets. Daar houdt het op. Niemand die zich erom bekommert – laat staan ernaar vraagt – hoe het op school gaat, of ze zelf wel weten waarom ze moslim zijn? Wat vind je van je ouders? Heb je er enig idee van hoeveel moslimkinderen daarop zouden zeggen: “ik heb een hekel aan ze” als je een eerlijk en open gesprek met ze zou hebben? Snap je wel wat een groot spiritueel probleem dat is, hoe diep dat zit? Kijk naar de kinderen hier. Ze zijn snugger. Ze kunnen gerust een test beantwoorden, eender welke test, en ze zullen slagen – ook een test over de Islam.

hoofd vullenJe kan leren over fiqh. Je kan hadiths leren. Je kan tafsir leren. Prima. Dat is echter niets meer dan intellectuele kennis. Het betekent helemaal niet dat je door die kennis ook een beter mens bent geworden.

Mensen komen bij ons op cursus. Ik heb een full-time programma Arabisch, en ik zeg de studenten bij het begin van het jaar dat als ze slechte mensen zijn, ze over 9 maanden gewoon slechte mensen zullen zijn die een mondje Arabisch kunnen praten.  (hilariteit) Arabisch leren maakt van jou heus geen beter mens als dat aangeboren gevoel voor fatsoen er niet meer is. Hoeveel hifz-kinderen ken ik in hifz-programma’s over het hele land. Het is tragisch. We worden geacht na te denken. Die kinderen kennen de Quran uit het hoofd maar spelen buiten terwijl binnen magrib wordt gebeden. Niet tarawih, maar de salaat is bezig en zij spelen buiten of kijken youtube, omdat de diploma-uitreiking van het hifzprogramma nà magrib plaatsvindt. En dat zijn dan kinderen die de Quran uit het hoofd kennen. Ik geef niet die kinderen de schuld. WIJ zijn het die ons niet om hun fitrah hebben bekommerd.

Wat is dan wel mijn
actieplan voor mijn kinderen?

Het komt er eigenlijk op neer dat ik met jullie enkele zaken wil delen die mijn denken sturen, en mijn discussies met mijn eigen kinderen.

Ten eerste wil ik in hen een gevoel van zingeving wekken. Voortdurend zeg ik aan mijn kinderen, en vooral mijn dochters omdat zij al wat groter zijn: “Allah had een reden om jou op aarde te brengen. Allah wil dat je iets voor Hem doet. Jij moet uitzoeken wat het is dat je echt heel goed kan en hoe je dat dan kan teruggeven aan Allah. Je moet een manier zoeken om dat voor Hem te doen.” Zo zeg ik aan mijn oudste dochter: “Jij bent de oudste, weet je. Iedereen wil zijn zoals jij. Je kleine zus die altijd je kleren steelt en je speelgoed wegneemt… waarom denk je dat ze dat doet? Omdat ze wil zijn zoals jij. Daarom moet jij je gedragen als een voorbeeld. Jij moet je groots gedragen, sterk zijn.” Nu, kibbelen onder broers en zussen is normaal, maar als ik een evolutie zie en in plaats van te kibbelen draagt ze zorg voor haar broertje en zusje, dan maakt dat deel uit van haar fitrah. Echt, dat hoort bij haar fitrah. En zo ontwikkelt ze een doel-besef.

Ten tweede: We moeten ons omringen
met mensen die van ons een beter mens maken.

Dus geen gezelschap dat onze slechte gewoonten versterkt. Ik ga het even hebben over religieuze mensen. Je kan een lange baard hebben en toch roddelen. Dat is niet wat ik hier bedoel. Ik heb het hier over mensen met wie je omgaat en die je helpen om een betere vader te zijn, een betere zoon,  een betere buur. Het zijn mensen met wie je iets goeds doet en niet alleen babbelt. Goed gezelschap is van vitaal belang voor ons en we moeten ernaar op zoek, voor onszelf en voor onze kinderen. Al moet je daarvoor naar een andere buurt verhuizen, een waarvan je weet dat de inwoners hun kinderen een goede opvoeding geven en waar jouw kinderen met die kinderen vriendjes kunnen worden. Dat is een goed idee. Het is het offer waard.

Dan zijn er natuurlijk ook de praktische lessen. Je kan met hen praten over de vrijgevigheid van de Profeet (vrede en zegeningen zijn met hem), maar dat betekent niets voor je kind als je het niet ook vraagt om zijn lievelingsspeeltje af te staan. Wat kan het voor een kind doen wanneer je gaat Eid-shoppen, maar niet voor hen? Je gaat geschenken kopen voor hun neefjes en nichtjes. Zo leer je ze om niets voor zichzelf te vragen – jij wekt dat vermogen in hen. Lessen over liefdadigheid, een lezing of spreekbeurt erover, is één. De praktische ervaring is iets heel anders, snap je? We verwennen onszelf en onze families te veel en dat leidt tot een cultuur van ondankbaarheid. Het is nooit genoeg.

We vinden wat we hebben en krijgen
vanzelfsprekend, verdiend,
en dat vernielt onze fitrah.

En dan is er natuurlijk nog de hoofdschotel. De twee schotels, of drie… Ik vermeld er gewoon nog twee voor we afsluiten. Ik heb het over respect. Een van de hoofdoorzaken voor de ondergang van ons gevoel voor fatsoen in onze cultuur is ons gebrek aan achting en respect voor alles en iedereen. Er is niets dat aan onze kritiek ontsnapt, helemaal niets. Je mag met alles spotten, je kan aan alles een beoordeling toekennen (1 ster, 2,3…) Of het nu gaat om het Boek van Allah, om je ouders, je leerkrachten of je school… Weet je wat dat doet als die houding onze cultuur wordt, wanneer we voortdurend kritiek leveren op alles wat ons omringt? “Ja hoor, het is best wel goed maar, weet je…” Vraag eens aan een religieuze gemeenschap wat ze vinden van hun moskee. “Tja, we hebben een hoop problemen. Er is dit en dat en zus en zo…” Niemand zal ooit starten met “Alhamdolillah, we hebben een moskee. Allah heeft ons de mogelijkheid gegeven om een huis dicht bij de moskee te vinden. We kunnen de adhan horen en we kunnen naar de moskee gaan om te bidden. Het is waar, er zijn wel wat problemen, maar wie heeft die niet, he? We zijn tenslotte allemaal mensen. Moge Allah ons bijstaan.” Niemand praat zo. Iedereen begint over de problemen in hun moskee, wat een hekel ze hebben aan hun imam en hoe de beheerders geen donder snappen van hun noden, hoe verdorven de jeugd is, hoe slecht de parking erbij ligt… O mijn God!

Wij zijn gewoon
een volk dat klaagt.

complain
Dat is fataal voor je fitrah.

Had je dat door, dat je werd geprogrammeerd om kritiek te spuien en ondankbaar te zijn? En ik ben niet anders, hoor. We zitten gevangen in die consumptie-mentaliteit en het is hoog tijd dat we ons eruit bevrijden. Respect voor de dingen rondom ons is een eerste stap naar waardering ervoor. Respect voor leerkrachten, bijvoorbeeld. Je kinderen hebben leerkrachten die geen moslim zijn. Betekent dit dat ze geen respect verdienen? Uiterst respect juist! Zij geven je kind kennis. De wiskundeleraar van mijn kinderen, hun leerkracht wetenschappen of Engels… Het maakt niet uit of ze moslim zijn of niet, ze verdienen ons uiterste respect.
Ouderen verdienen ons uiterste respect. Dat is iets wat ik echt kon waarderen toen we naar Texas waren verhuisd. Alhamdolillah, zeker in de buurt waar wij wonen zullen kinderen die door een wachtrij lopen netjes zeggen “Excuseer mijnheer,” gewoon omdat je ouder bent dan zij. Of “Excuseer mevrouw.” Alleen al het feit dat ze respect aan de dag leggen vind ik bewonderenswaardig. Anderhalve maand geleden kwamen bij mij thuis een paar mormonen-kinderen langs. Tieners. Rood als een pioen door de hitte, maar ze fietsen rond, netjes gekleed met hemd en das: “Mijnheer we zouden graag even met u over God spreken als het kan voor u.” Zo vol respect. Nu ik ben helemaal niet onder de indruk van de boodschap van Joseph Smith (stichter van de mormonen), neen, maar ik ben wel onder de indruk van het feit dat die tieners zich zo respectvol gedragen. Dit is gewoon verbazingwekkend. Heb jij onlangs een moslim tiener zoiets zien doen? (hilariteit). Dan hebben we het nog niet eens over het feit dat ze zo toegewijd zijn aan hun godsdienst dat ze geen IPods of PS3 hebben, maar de straten afschuimen in die enorme hitte om het woord van God – of wat zij daarvoor houden – te verkondigen. Dat verdient bewondering.

We kunnen nog wat leren
van andere gemeenschappen

over de opvoeding van onze kinderen,
want zelf hebben we blijkbaar
sommige basisvaardigheden verloren.

We vinden al die instructies terug in onze Boeken. Jammer genoeg is dat alles wat ze nog vertegenwoordigen: ze staan in onze boeken, ze geraken niet meer binnen in onze dagdagelijkse realiteit. We geven lezingen over liefdadigheid en het beperken van verspilling, maar we zijn meteen ook degenen die het meest voedsel weggooien na een islamitische activiteit. En dat is zo in elke moskee in Amerika. Wij zijn het die de mond vol hebben over het feit dat Allah ons deze Aarde als een amaanah heeft gegeven, maar we produceren waarschijnlijk meer afval dan alle anderen samen. Is dat niet erg? Hier klopt toch iets niet. Hier ontbreekt iets. Hier ontbreekt fitrah.

Hier ontbreekt respect en eerbied voor de ander. Dit moeten we herstellen en dan – daarop verder bouwend – leren we onze kinderen salaat en dua’s en tajweed en Quran en Sirah en fiqh. Al die zaken zijn uiteraard absoluut belangrijk en onmisbaar, maar als er aan de basis niet dat elementaire fatsoen ligt, dan is al het andere hol en zonder betekenis. Ze zullen het leren en ze zullen het op een bepaald moment ook weer uitkotsen. Het zal niets voor hen betekenen en ze zullen er niet naar leven.

Tenslotte wil ik mijn kinderen – eens ze er de leeftijd voor zullen hebben – ook reflectie bijbrengen. Ik wil dat ze mensen worden die nadenken. Daarmee bedoel ik niet dat ze gaan lezen wat een ander denkt. Je moet zelf een denker worden, iemand die diep over dingen nadenkt. Dat kan alleen als je ook iemand wordt die veel leest, die zijn gedachten neerschrijft, die literatuur kan waarderen – want dat versterkt je denkvermogen.  Het versterkt je inzicht. Voor mij persoonlijk is de beste handleiding om mijn denken te ontwikkelen de Quran. Echt waar. Nu heb ik het niet eens over academische studies van de tafsir van de Quran, maar een gesprek over de Quran met onze gezinnen. Ayah per ayah, beetje bij beetje, op basis van degelijke studies in toegankelijke bewoordingen. Weet je wat dat voor je doet? Het bereidt hen voor op een leven van reflectie. Heus. Ze leren de wereld te zien door de bril van een Ayah van Allah. En dat is wat we willen bereiken.

Dit boek mag niet een hoop papier op een boekenplank worden. Het mag niet iets worden waaruit we op een mooie toon stukken voordragen. Het moet iets zijn waarover we grondig nadenken en waarmee we nadenken.

ponder

We kijken naar de wereld en hij doet ons denken aan een ayah. We zien een vriend en denken aan de ayaat over vrienden. We zien de natuur en herinneren ons dat die natuur een geschenk is. We zien hoe snel de nacht de dag verdrijft, en dat herinnert ons eraan dat de tijd snel vervliegt. Dat is wie we horen te zijn: mensen die nadenken.

Moge Allah, azza wa jal, ons helpen om onze fitrah te beschermen en te voeden. Moge Allah, azza wa jal, ons de middelen, de mogelijkheden en de toewijding schenkenom deze aanval op het mooiste geschenk van Allah aan de mensheid te bestrijden, en waarvoor hij deze Ummah heeft ingezet om haar niet alleen te beschermen maar ook te herstellen en hernieuwen, voor deze ummah en de rest van de wereld.

BarakAllahu feekum wa’s-salamu ‘alaikum wa rahmatullahi wa barakatuh.

 

Al Mutaffifien – je bedot enkel jezelf

Nouman Ali Khan overloopt met ons tijdens de Ramadan van 2017 Juz Amma. Dat zijn de Surahs die de meesten van ons (deels) kennen en in ons gebed gebruiken. Weten wat je zegt tijdens je gebed is belangrijk. Als je op dat moment de enorme schat achter één van de woorden kent, zal het ook niet meer zo moeilijk zijn om je te concentreren, om geraakt te worden door je gebed.
Een sprokkel uit Dag §: Surah Al Mutaffifin (Surah 83)

Allah wijdt een Surah aan mensen die taffaffa doen.
Wat is het dus dat ze doen?

Een beeld zegt meer dan duizend woorden

We kijken naar dat van een marktkramer. Hij verkoopt bloem. Zijn klant koopt van hem een bepaald volume. Volumes mat je in die tijd of met een kruik, een kom, een zak. De verkoper vult de kom van de klant helemaal met bloem. Overvol.

afstrijken
Dan neemt hij een spatel waarmee hij het teveel wegveegt zodat je perfect het volume bloem krijgt dat je had besteld. Wanneer die verkoper ervoor zorgt dat zijn spatel een béétje gebogen is, zodat hij een beetje meer bloem terug weg schraapt, dan doet hij taffaffa. De klant staat erbij, kijkt ernaar en merkt niet dat hij niet de volle maat krijgt. Het verschil is zo klein dat het niet opvalt en de klant gaat tevreden naar huis.

Niemand VOELT zich dus bedrogen
maar Allah heeft het bedrog gezien.

“Oef, ik verkoop geen rijst in kommen en geen melk in kruiken. Dit slaat dus niet op mij.” O jawel. Dit gaat om alles waarbij jij van de ander verwacht dat hij je de volle maat geeft aan volume of kwaliteit – terwijl jij dat niet doet. Je zal snel boos reageren wanneer je loon onvolledig wordt uitbetaald of te laat, maar je ziet er niets mee in om je pauze van 15 minuten met 2 minuten te rekken, of extra lang met een collega te blijven praten terwijl je het niet over het werk hebt. Of de eeuwige grap van de poetsvrouw die het stof onder de mat veegt.
Het beeld toont ook het vertrouwen dat de klant in de verkoper heeft. Een garagehouder die je een dure herstelling aansmeert omdat hij merkt dat je toch niets van wagens snapt doet dus ook taffaffa. De groenteboer die in je kilo tomaten enkele gedeukte en rottende exemplaren verbergt doet taffaffa.

Bovendien wijst Allah ons er met het woord yoeghsiroen (Ayah 3) op dat die schade veel groter is dan je zou denken. Die persoon heeft minder waar voor zijn geld, moet dus meer betalen voor minder. Zijn gezin zal zaken tekort komen die hij hen anders wel had kunnen geven. Door jouw nalatigheid op het werk is het werk niet goed gedaan, het bedrijf lijdt reputatieverlies en er vallen ontslagen. Of anderen volgen je lakse voorbeeld en toch schrik je wanneer na enige tijd de regels strenger worden en de sfeer op het werk grimmiger. Allah zegt hier dat uiteindelijk dit soort bedrog geleidelijk aan een algemeen gebruik zal worden en onoverzichtelijke gevolgen. Allemaal op jouw rekening voor het Laatste Oordeel.

Bedenken ze dan niet dat ze ter
verantwoording zullen worden geroepen?

Allah zegt dat je je enkel zo kan gedragen wanneer er iets fundamenteel mis is met je Dien, met je geloof. Iman bestaat uit drie elementen: geloof in Allah, geloof in Risaalah (Openbaringen) en geloof in Akhirah (het Hiernamaals). Misbruik valt meestal terug te voeren tot een gebrek aan geloof in één van die drie. Vandaar dat Allah hier de vraag stelt: ”Hebben ze er dan nooit bij stilgestaan dat ze zullen moeten staan (voor het gerecht, het oordeel, staand voor Allah)?”

mutaff 83-7

Nu noemt Allah deze mensen foedjaar. Faadjir is een explosie, iets waarover je geen controle meer hebt. Dat Allah ze foedjaar noemt betekent dus dat dit schijnbaar miniem en “onschuldig” bedrog voor Allah heel veel uitmaakt en zware gevolgen heeft. Je daden zijn je al voor gegaan, staan als bewijsmateriaal in de rechtbank klaar…

WA MAA ADRAAKA MA SIDJIEN?

Allah is echt woedend nu. Na zo’n vraag komt in de Qran namelijk meestal een uitleg, hoe kort ook. Hier slingert Allah de Mutaffifien die vraag in het gezicht en wendt zich zonder meer af. Denk maar wanneer jij woedend bent: “Weet jij wel wat je mij hebt aangedaan?” maar je wacht niet op antwoord en je vult het ook zelf niet in. “Besef je wel wat dat betekent?” en je loopt weg.

En ze krijgen nog een nieuwe naam, die Foedjaar: Kaadhibien. Dit betekent niet “leugenaar (kaadhib)” maar dat je anderen leugenaars noemt: je loochent wat ze zeggen. Worden ze beschuldigd van bedrog, dan noemen ze hun slachtoffer een leugenaar. Spreekt iemand hen aan op hun misbruik, dan ontkennen ze. Het is echter ook een houding die het bestaan van het Laatste Oordeel ontkent – zelfs wanneer de dader beweert een gelovige Muslim te zijn.

Allah laat hier verstaan: je daden zeggen meer dan je woorden. We gelooft in het Laatste Oordeel en zelf eerlijk en rechtvaardig wil worden beoordeeld, begaat in dit leven niet dit soort bewuste en valse onrechtvaardigheid.

gelovig of niet

We kennen het beeld van bedekte harten (Ayah 14) ook van andere plaatsen in de Quran: het kwaad dat je doet en waarvan je niet tot inkeer komt veroorzaakt een vlek op je hart. Een volgende keer, een nieuwe vlek. Enzovoort tot het hele hart bedekt is met die vlekken (Raana) en ongevoelig is geworden. Alleen tauwbah kan het genezen en zuiveren.

KALLAA – Allah blijft boos want deze mensen verrichten geen Tawbah. Ze loochenen dat ze iets verkeerds doen en ze zijn er gerust op dat ze toch niet ter verantwoording zullen worden geroepen. Dat zwarte hart vormt een barrière tussen hen en Allah op de Dag des Oordeels. Ze krijgen Hem niet te zien maar worden met hun neus op de Hel gedrukt – en hoe angstaanjagend het beeld ook zal zijn, ze zullen niet kunnen weg kijken. En uiteindelijk worden ze in de Hel geworpen en het wordt ze nog eens goed duidelijk gemaakt: “Dit (de Hel, het Oordeel) is wat jullie loochenden.”

mutaff 83-16

Wat we hieruit leren:

Onze Dien roept op tot rechtvaardigheid
tegenover de hele mensheid
en Allah is woedend wanneer Hij onrecht ziet.
Hij verdedigt niet alleen Muslims
of gelovigen, maar elke mens.

Dit heeft dus niets te maken met geloof,
maar met wat Allah als rechtvaardig beschouwt.

Allah heeft in de Surah’s hiervoor
al laten verstaan dat Hij houdt van evenwicht.
In alles. Voor ons is het zaak om dat evenwicht
te respecteren en te handhaven in alles wat we doen.

 

De ziel zal weten… (Surah Al Infitar)

dan weet de ziel

We lezen er zo makkelijker over heen:
Dan weet de ziel…”

Wanneer is dat?
Volgens deze Surah komt het meteen nadat de hemel wordt gespleten en de sterren vallen, de zeeën overstromen en de graven overhoop worden gehaald. Dat is het einde van de wereld, niet eens de Dag des Oordeels zelf! Nog voor het oordeel valt zullen we zelf beseffen wat het verdict zal zijn en dat het verdiend is.

De ziel zal weten “wat ze heeft
vooruit gezonden en
wat ze heeft achtergelaten”.

Standaard zal je hierbij denken aan de goede daden en de slechte die je hebt gedaan (vooruit gezonden) of net niet (achtergelaten). Ze zijn een realiteit waar je nu al geen invloed meer op hebt. Alles wat je tot nu gedaan hebt aan goed en kwaad is al per snelkoerier “ginds” aangekomen en wacht je op.

Zaak is dus om zoveel mogelijk
goede zaken vooruit te zenden.

Het woord achtergelaten slaat niet alleen op nagelaten, niet gedaan. Ook de vele wereldse zaken die je hebt nagejaagd en waarvoor je je geloof, je gebed, het helpen van mensen, … op een laag pitje hebt gezet vallen hieronder. Je hebt ze namelijk gretig verzameld, maar je kan ze niet meenemen naar de Dag des Oordeels. Ze helpen je geen snars. Ze blijven achter wanneer jij vertrekt naar je Eindbestemming.

Je kan echter ook iets achterlaten
dat jouw status in het
volgende Leven beïnvloedt.

Sadaqah Jaariah, al van gehoord? Dat is een goede daad die blijft nawerken. Je leert iemand het gebed aan. Wel, elk gebed van die persoon komt ook op jouw “rekening”. Je kocht voor iemand een Koran. Daar deed-ie niet veel mee, maar jaren later wordt hij moslim. Alles wat die persoon als moslim aan goeds doet, tikt ook bij jou aan. Je hielp iemand met een les biologie en jaren later wordt dat meisje een bekwaam arts die honderden levens redt. Jij hebt die ook gered. Je investeerde geld in de bouw van een madrassa. Elke letter die wordt gereciteerd heb jij gereciteerd. Je hebt een fruitboom geplant. Elke vogel die erin schuilt, elke vrucht die een dier of mens voedt, elk moment van zalige rust voor een voorbijganger die in zijn schaduw uitblaast is jouw goede daad…

bank en boom

Omgekeerd geldt het echter ook.
Als jij je ouders uitscheldt en je broertje volgt je voorbeeld… Ja hoor.. Jij ook. Je post een schunnige opmerking en die wordt gretig gedeeld. Dan heb jij die evenveel keer gepost en mensen gekwetst van wie je niet wist dat ze bestaan.

Het kan ook totaal onbewust…
Je waardigheid maakt indruk op iemand. Die persoon weet of verneemt dat je moslim bent en wordt nieuwsgierig. Hij leest over de Islam en wordt moslim. Echt gebeurd! Een rustige man in een winkel, een toerist die bidt op een parking… Je beseft niet eens dat iemand het heeft gemerkt. Je zal nooit weten wat er is gebeurd, maar op de laatste dag zal je stapels goede daden zien die voortkomen uit het goed wat anderen door jouw voorbeeld zijn gaan doen … Idem dito voor slechte voorbeelden.

Allah maakt het ons zo gemakkelijk
om te komen waar Hij ons hebben wil,
dicht bij Zich in Jennah.

Als je ziet hoeveel kansen Hij ons geeft
dan besef je: als je toch faalt,
Heb je daar duidelijk heel hard je best voor gedaan.

Laten we onze inspanningen richten
op wat ons dichter bij Hem brengt!

 

Meer, op basis van deze Surah, over Hel en Hemel vind je hier.
Meer over het belang van elk van je daden staat dan weer hier.

 

 

 

Ach ja, Hel en Hemel… (Al Infitar)

Nouman Ali Khan overloopt met ons tijdens de Ramadan van 2017 Juz Amma. Dat zijn de Surahs die de meesten van ons (deels) kennen en in ons gebed gebruiken. Weten wat je zegt tijdens je gebed is belangrijk. Als je op dat moment de enorme schat achter één van de woorden kent, zal het ook niet meer zo moeilijk zijn om je te concentreren, om geraakt te worden door je gebed.
Een sprokkel uit Dag 5: Surah Al Intifar (Surah 82)

 

Surah Al Intifar is net als de Surah’s hiervoor en hierna een beschrijving van een aspect van de Eindtijd. Ook hier gaat het over de Dag des Oordeels: hoe hij begint (Ayah 1-5) en afloopt (Ayah 13-19). Centraal staat de mens en hoe zijn houding tegenover het leven na de dood en het laatste oordeel zijn lot op die dag zal bepalen.

Het is nu eenmaal zo dat geloven in iets wat je niet ziet en waarvan niemand ooit een ooggetuigenverslag heeft gegeven niet evident is. Je ziet verschillende reacties van mensen op het idee dat er ooit een laatste oordeel na dit leven komt:

  • “Leven na de dood?! Nonsens!” Dit is een heel emotionele reactie die geen kans geeft op discussie of argumenteren.
  • “Dat klinkt toch wat ver gezocht hoor.” Hier zie je wantrouwen omdat het onwaarneembaar is.
  • “Eigenlijk kan ik daar wel in komen… Als je ziet hoe geordend de schepping is… Het besef van goed en kwaad wijst op het bestaan van een zekere moraal en geweten. Die kunnen alleen bestaan als ze een doel dienen en dus, ja, dan kan dat doel wel eens een oordeel aan het einde van ons verhaal zijn… Maar toch… Echt zeker ben ik niet hoor.” Of je krijgt te horen: “Daar wil ik nu toch nog even niet over nadenken.”
  • “Jaja, het leven na de dood bestaat. Maar Allah is Rahmaan. Hij houdt zoveel van ons Waarom zou Hij ons dan iets ergs als de hel aandoen? Hij maakt ons gewoon een beetje bang om ons in het gareel te houden maar straffen? Neuh!!!”
  • “Ja zeg, maar wij zijn wel de Ummah van Muhammad (vrede en zegeningen over hem)! Wij zitten goed want hij zal voor ons voorspreken op die Dag. Hij pleit ons wel vrij!”denial
  • “Kijk eens om je heen. Ik heb een goede zaak, een leuk gezin, een prachthuis. Zou ik dat hebben als Allah niet van me hield en niet tevreden is voor mij. Dus ALS er al een laatste oordeel komt, dan wordt het daar voor mij alleen maar NOG beter!”
  • “Ach wat maakt het uit… Ik heb zoveel tegenslagen. Allah kan me niet uitstaan. Hij staat al klaar om me meteen de Hel in te slingeren! Wat maakt het dan uit dat ik nog moeite doe…”
  • “Ja, de Dag des Oordeels komt. Ik weet het. Maar het is zo akelig dat ik er liever niet over praat. Ander onderwerp graag!”
  • “De Hel is een gemoedstoestand” en “Ik ben voortdurend innig met Allah verbonden.” Dergelijke mensen zien de Hel als iets dat voor mensen van een bepaald niveau geld, maar niet voor. Zij zijn beter. Zij en Allah zijn “close” en Allah heeft hen persoonlijk gezegd dat ze zich geen zorgen hoeven te maken.
  • “Allah is zo goed. Die straft ons nooit.”

ALLAH VERWITTIGT ONS

Het Laatste Oordeel is een realiteit. Hij gaf er al bewijzen voor in de vorige Surah. En Hij gaat verder in op onze lakse houding: Allah straft niet metéén, maar Hij doet het uiteindelijk wel! Hiervoor gebruikt hij “ghar” in Ayah 6: iets wat in een plooi of een spleet verborgen zit, zodat je het niet ziet. Maar het is er wel. Bovendien is “ghar” iets wat de aard van de dingen verandert. (van Jennah naar Hel in dit geval).

Hij is Barmhartig.
Hij geeft kans na kans na kans.

Maar wie ze negeert of verspilt,
draagt daar de gevolgen van.

Hij vermeldt zijn naam Kariem – de Edele. Daartegenover plaatst hij in Ayah 7 ons on-edel gedrag. Hij heeft ons geschapen en gevormd. Dat is de standaard vertaling voor “khalaqa wa sawaa”: geschapen en dan de fijne details afgewerkt in uitgebalanceerd.  Alléén bij de mens voegt Allah daar ook nog eens “adala” aan toe, wat de nadruk legt op evenwicht. We hebben dat extra evenwicht nodig omdat wij het enige schepsel zijn dat keuzevrijheid heeft en dus voortdurend gevaar loopt uit balans te worden gebracht (geest en hart, woede en geduld, lichaam en ziel, nut en tooi,…)

Ayah 8 benadrukt het feit dat Allah ons heeft samengesteld zoals Hij wilde. Waarom zou Hij al die moeite doen om ze dan te laten verloren gaan in de Hel? Hij heeft je voor Jennah geschapen, maar jij bent degene die heeft geweigerd. Dat evenwicht in jezelf en in de Schepping had voor jou een hint moeten zijn dat wat je in dit leven doet aan goed en kwaad ook in evenwicht zal worden gebracht. Ooit. In dat volgende leven.

De Engelen zijn Haafidh, zegt Allah in Ayah 10-12. Hafadha staat voor veilig, niet uiteen vallen, continuïteit. Zo weten we dat onze engelen ons voortdurend beschermen – zelfs terwijl we zondigen – maar intussen wel continu alles noteren wat we doen, bewust of niet, met opzet of niet.

In de Ayahs die volgen beschrijft Allah
hoe de Dag dan verder verloopt.

Goede mensen worden overspoeld met goedheid en luxe. Worden. Tegenwoordige tijd. Dus dat gebeurt zelfs nu al, terwijl je het niet eens door hebt.

De Foedjaar gaan naar de Hel. En wat volgt, is niet mis. Ga ik naar de hel omdat ik eens dat zakje snoep niet heb betaald of gemeen was tegen mijn moeder? Geen paniek. Het woord Foedjaar slaat niet op elk type zondaar. Omdat het een zelfstandig naamwoord is, slaat het op iemand die keer op keer op keer dezelfde zonde begaat, geen berouw toont en zich niet de minste zorgen maakt over de consequenties van zijn daden. Noch voor zichzelf, noch voor een ander. “Gewone zondaars” worden in de Quran aangesproken met “alladhiena fadjaru”: degenen die zondigen. Het werkwoord maakt de zonde tijdgebonden, voorbijgaand. Ze kunnen zich nog beteren.

De foedjaar willen zich niet beteren.
Ze hebben hun beslissing genomen – Allah ook.

Laten we het Laatste Oordeel dus ernstig nemen. Allah geeft inderdaad akelige beschrijvingen van de Hel om ons af te schrikken. Maar Hij zal niet nalaten ons erheen te sturen als wij Zijn waarschuwing niet ernstig nemen. Het getuigt van Zijn grote barmhartigheid dat Hij ons nu al zegt hoe erg het zal zijn, wat voor iemand met een greintje ontzag voor Allah genoeg is om er koste wat het koste weg te blijven. Toch?

Hel en Hemel zijn een realiteit.
Zorg dat je er klaar voor bent.